Istota działalności banków spółdzielczych

Bank spółdzielczy to jedna z form działalności banku, którą przewiduje polskie prawo bankowe. Właścicielami takich banków są spółdzielcy. Aby zostać udziałowcem należy wpłacić niewielką sumę, która zasila kapitały własne banku. Udziałowcy mają prawo do udziału w zyskach banku jednak w przeliczeniu na liczbę udziałów jest on bardzo niewielki. Najwyższą władzą w przypadku banku spółdzielczego jest walne zgromadzenie. Każdy spółdzielca ma prawo do jednego głosu, niezależnie od liczby posiadanych udziałów.

Kiedy powstały pierwsze banki spółdzielcze?

bankiSpółdzielczość bankowa zaczęła się kształtować już w średniowieczu. Za pierwszą instytucję w Polsce, która działała na zasadach współdziałania i samopomocy jest uważana Białobrzeska Fundacja Ostrołęcka Taniego Kredytu. Została ona założona w 1577 roku przez ks. Wawrzyńca. Poprzez gromadzenie środków pieniężnych lub rzeczowych, udzielała ona niskooprocentowanych kredytów i pożyczek potrzebującym. W latach późniejszych zaczęły licznie powstawać banki ludowe, które skupiały spółdzielców z różnych grup społecznych.

Jaki jest cel działania banków spółdzielczych?

Z punktu widzenia współwłaściciela głównym celem działania banku nie jest osiąganie zysku, ponieważ nie jest on tak wysoki jak w przypadku banków komercyjnych. Zazwyczaj celem tym jest realizacja celów członków spółdzielni w tym przypadku, chęć zagwarantowania sobie dostępu do usług bankowych, a przede wszystkim do względnie tanich kredytów. Wiele grup zawodowych takich jak rolnicy i rzemieślnicy mają problem z otrzymaniem kredytu w banku komercyjnym, ponieważ nie posiadają odpowiednich zabezpieczeń. Banki spółdzielcze są w tym względzie dużo mniej rygorystyczne. Dlatego większość z nich działa w małych miasteczkach, gdzie cieszą się bardzo dużą popularnością. Dla wielu mieszkańców członkowstwo w banku spółdzielczym to jedyna szansa na otrzymanie kredytu średniej wielkości. Jest to również dla nich gwarancja należytej obsługi.